دل ز دستم رفت و جان هم، بی دل و جان چون کنم؟!؟ / سر عشقم آشکارا گشت پنهان چون کنم؟!؟
هرکسم گوید که درمانی کن آخر درد را / چون به دردم دایما مشغول درمان چون کنم؟!؟
چون خروشم بشنود هر بی خبر گوید خموش / می‌تپد دل در برم می‌سوزدم جان چون کنم؟!؟
عالمی در دست من، من همچو مویی در برش / قطره‌ای خون است دل، در زیر طوفان چون کنم؟!؟
در تموزم مانده جان خسته و تن تب زده / وآنگهم گویند براین ره به پایان چون کنم؟!؟
چون ندارم یک نفس اهلیت صف النعال / پیشگه چون جویم و آهنگ پیشان چون کنم؟!؟
در بن هر موی صد بت بیش می‌بینم عیان / در میان این همه بت عزم ایمان چون کنم؟!؟
نه ز ایمانم نشانی نه ز کفرم رونقی / در میان این و آن درمانده حیران چون کنم؟!؟
چون نیامد از وجودم هیچ جمعیت پدید / بیش ازین عطار را از خود پریشان چون کنم؟!؟

شعر از عطار نیشابوری، با صدای سالار عقیلی (آلبوم می‌تراود مهتاب)
  SazOAvaz.mp3 - دریافت شده: 974 بار

چند وقتی میشه که به خاطر مسائل مختلف درگیر بحث وام و بهره و … شدم و اینکه در چه حالتی درست و شرعی هست و در چه حالتی نیست و … . متاسفانه تو رساله‌های توضیح المسائل هم این مساله اصلا به صورت شفاف و درستی توضیح داده نشده. از یک طرف یک جاهایی حرف از درست نبودن فعالیت‌های بانک‌ها به میون اومده و از طرف دیگه قوانین فعالیت بانک‌ها از فیلتر فقهای شورای نگهبان گذشته و مشکل شرعی داشتنش خیلی چیزا رو میبره زیر سوال و …
خلاصه کمی در این خصوص جستجو کردم. چند روزی هست که می‌خوام در این مورد بنویسم اما فرصت نمیشه، فعلا خلاصه مطالب رو می‌نویسم تا بعدا اگه فرصت شد مفصل در موردش بنویسم و اگه نه حداقل همین خلاصه رو نوشته باشم.
۱- همه ما می دونیم که خرید و فروش مشکلی نداره، و طبیعتا هر کسی بعد از خرید برای فروش مبلغی رو قیمت میکشه. فروش اقساطی هم ایرادی نداره و شما می تونید یک کالا رو به صورت اقساطی بفروشید. حالا بخشی از وامی که از بانک ها گرفته میشه در واقع وام (به معنای قرض) نیست، بلکه یک خرید و فروش هست. مثلا شما یک ماشین به وکالت از بانک به صورت نقدی می‌خرید و بعد بانک اون ماشین رو به صورت اقساط بهتون میفروشه. طبیعتا بانک به عنوان یک فروشنده می‌تونه کالا رو به قیمت بیشتری از اونچه خریده بفروشه و این اصلا بهره قرض محسوب نمیشه چون یک خرید و فروش صورت گرفته. نکته این نوع وام این هست که حتما باید خرید و فروش صورت بگیره و اگه کسی پیش خودش زرنگ بازی در بیاره و بدون خرید وام بگیره اون وقت معامله‌ای انجام نشده و همه چی میره زیر سوال…
۲- شراکت (مضاربه یا …) هم نوعی از معاملات حلال هست، مثلا بانک به شما وام میده که خونه بسازید، در واقع اینجا هم قرضی در کار نیست، بانک با یه سهمی مثلا ۴۰ درصد در ساختن خونه شریک میشه، بعد وقتی خونه به یه مرحله‌ای رسید، سهم خودش رو قسطی به شما می فروشه و باز قرض و بهره قرض در کار نیست …
۳- پولی که شما تو بانک میزارین، صرف کارهای مختلفی میشه و سودی به صورت علی الحساب به شما پرداخت میشه و در انتهای سال سود قطعی محاسبه و ما به التفاوتش پرداخت میشه (قطعی نبودن سود و پرداخت سود قطعی رو خودم دیدم …) اینجا هم بهره پول پرداخت نمیشه و شما به بانک قرض ندادین و تو سود کار بانک شریک شدین، فقط یک شراکت هست که شما فقط تو سود شریک هستین و شراکت تون شامل ضرر نیست و ظاهرا این نوع شراکت (با شرط شریک نبودن تو ضرر) هم مانع شرعی نداره.
۴- برای وام‌هایی که هیچ خرید و فروش یا شراکتی تو اون‌ها نیست، مثل وام ازدواج، هر بهره‌ای بهره قرض و حرام محسوب میشه. پولی که قرض الحسنه‌ها و بانک‌ها تحت عنوان کارمزد میگیرن به شرطی که به عنوان تامین هزینه بانک یا قرض الحسنه منطقی به نظر بیاد مانعی نداره. اینجا بر حسب درصد بودن فقط به خاطر این هست که هر چی میزان پول بیشتر میشه طبیعتا کار بیشتری پس گرفتن و حساب و کتابش میگیره و کلا اینکه درصد به کار بره به معنای حرام بودن نیست. البته اگه کارمزد غیر منصفانه و مبلغ زیادی بیش از هزینه های بانک یا قرض‌الحسنه باشه حرام خواهد بود.
۵- هر گونه شرطی برای دادن قرض (مثل شرط خوابوندن پول و …) قرض دادن و گرفتن رو حرام میکنه. کاری که عمده قرض‌الحسنه‌ها میکنند و قبلا هم یه مطلب در موردش نوشتم.
۶- پولی که بانک‌ها به عنوان دیرکرد میگیرن حرام هست. در حقیقت چون معامله یا شراکتی صورت گرفته و شما دارید پولش رو به صورت قسطی پرداخت میکنید، اصلا بحث قرض نیست و دیرکرد معنا نداره! ظاهرا نکته این مورد این هست که اگه بانک ها اعلام کنند که دیرکرد وجود نداره خیلی ها ممکنه دیرتر پرداخت کنند و همه کارهای بانک ها به هم میریزه. با این وجود گفته میشه بخش‌نامه ‌هایی تو بانک ها هست که دیرکرد رو نگیرند و … . خلاصه حکم شرعی هست که شما مجبور به پرداخت دیرکرد میشید و از این بابت اشکالی نداره ولی برای بانک که بگیره حرام خواهد بود!

این مطالب عمده‌اش از سخنرانی حجت الاسلام عدالتیان تو جمع کسبه مشهد استخراج شده …

این چند روزه بحث کمک به زلزله زدگان شمال غربی کشور از طرف ورزشکارا مثل خیلی اقشار دیگه در حال پیگیری هست، بعضی از اون‌ها مبلغی رو اختصاص دادن، برخی دیگه حضوری رفتن سر زدن و بالاخره بعضی ها مثل این حرکت اخیر کریم باقری تو بازار تبریز به جمع‌آوری و ترغیب دیگران به کمک کردن همت گماشتند. این حرکت آخری از جنبه‌های مختلفی حائز اهمیت هست و از گذشته رایج بوده که تو این جور مسائل اونایی که منش پهلوانی دارند راه بیفتند و کمک جمع کنند …
این چند روز عکس‌های حضور کریم تو باشگاه پرسپولیس و همین‌طور توی بازار تبریز رو تو رسانه‌ها دیدم، ای کاش یک نفر که منش و عنوان پهلوانی رو یدک میکشه و قرار هست به عنوان الگو برای جوان‌ترها شناخته بشه کمی بیشتر دقت میکرد و با لباسی با نوشته بزرگ کالوین کلاین حاضر نمیشد …

سه نفر به امام حسن مجتبی (ع) مراجعه کردند:
۱- سوال کرد: در منطقه ما قحطی آمده است، چه کنیم؟ امام (ع) فرمودند به مردم بگویید که استغفار کنند.
۲-سوال کرد: فرزند ندارم و هر چه تلاش کردم میسر نشد، چه کنم؟ امام (ع) فرومدند استغفار کن اگر صلاح باشد صاحب فرزند خواهی شد.
۳- سوال کرد: در منطقه ما باران نمی‌بارد، چه کنیم؟ امام (ع) فرمودند استغفار کنید.

فردی که ناظر این سه سوال و جواب بود از امام (ع) پرسید چگونه برای سه درد مختلف (مشکلات اقتصادی، نداشتن فرزند و عدم نزول باران) یک دارو تجویز کردید؟!؟ امام (ع) فرمودند، وای بر تو! این تجویز از قرآن بود.

سوره نوح آیات ۱۰ تا ۱۲: «استغفروا ربّکم انّه کانَ غفّاراً یُرسل السماء علیکُم مِدراراً و یُمدِدکم باموال و بنینَ و یَجعَل لکم جنّاتٍ و یجعل لکم اَنهاراً» / «به درگاه خداوند توبه کنید و آمرزش بطلبید که او بسیار آمرزنده است[استغفارکنید] تا رحمت فراوانش را بر شما فرود آورد و شما را با ثروت و اولاد مدد فرماید،و باغها و نهرهای جاری به شما عطا کند. »

حقیقتش این هست که هر چی پایین و بالا میکنم، تو همه این سال‌ها هیچ وقت ماه رمضان این قدر خالی ازمعنویت نبوده، یعنی دیگه کم مونده بود که شب قدر هم بگیرم بخوابم و فردا پا شم برم سر کار!!!! تحلیل‌هایی که میشه از دلیلش داشت خیلی خوب نیست، برا همین نمی‌نویسم‌شون! ان شاء الله که این روند کمرنگ شدن معنویت تو زندگی من همین طور ادامه دار نباشه، برام دعا کنید …

این چند وقته اتفاقات مختلفی افتاده که نشون میده ملت ما خیلی زود جو گیر میشن! خیلی سریع کوچیک ترین موضوعی رو باور میکنند و منتشر میکنند و با تعصب زیاد ازش دفاع میکنند.
البته در حقیقت اینا چند تا موضوع مختلف هست مثلا اینکه یه شایعه خیلی سریع باور و پخش میشه رو میشه اسم‌های دیگه‌ای هم بهش داد و بحث‌های دیگه‌ای هم در موردش داشت ولی خوب فعلا اینجا همه اینا رو تحت همون نام جوگیر شدن و در کنار هم استفاده میکنم! چند مورد رو با هم مرور کنیم:
۱- انداختن لوگوی پپسی رو ماه و …
۲- وقایع میانمار (منتشر شدن تصاویر نقاط مختلف دنیا به جای میانمار …)
۳- ابراز احساسات در خصوص خوب و بد بودن نتایج المپیک بدون هیچ تحلیلی و کاملا احساسی، همین طور در مورد داوری بازی‌ها و …
۴- گله کردن از برخورد با روزه‌خواری و بی حجابی و … (کدوم برخورد؟!؟)
۵- مسائل مختلفی در مورد عدم ازدواج فلان مجری خارجی با افراد غیر ایرانی در صورتی که طرف شوهرش عرب هست و …
۶- و بالاخره این مورد زلزله اخیر و گله کردن از دولت و صدا و سیما و … ادامه ی نوشته

سوال: بعضی از صندوق‌های قرض الحسنه وام پرداخت می‌کنند، به شرط این که وام گیرنده حساب باز کرده و مبلغی پول برای مدت معیّنی به حسابش واریز کند و مدتی هم پول در حسابش باشد، تا وام به او تعلق گیرد. این گونه وام دادن حکمش چیست؟

پاسخ:
آیت الله فاضل لنکرانی: ظاهراً در مورد سؤال، مبلغی را که وام گیرنده، اوّل می‌دهد، به عنوان قرض نیست، بلکه به عنوان سرمایه‌گذاری و مشارکت است، لذا اشکال ندارد. بلی در همین مورد چنانچه مبلغی را که اوّل می‌دهند، به عنوان قرض به بانک (وام دهنده) و مشروط بر این بدهند که به آنها وام بدهند، در این صورت قرض ربایی محسوب شده و جایز نیست.
آیت الله مکارم: در صورتی که این شرط به نفع سایر وام گیرندگان باشد، اشکالی ندارد،‌ ولی اگر برای استفاده وام دهندگان باشد، جایز نیست.
آیت الله خامنه‌ای و آیت الله بهجت: این کار ربا و حرام است (زیرا به عنوان قرض محسوب می‌شود) بلی وام گیرنده می‌تواند پول را در حساب بگذارد، ولی قصد نکند که به شرایط وام دهنده عمل ‌کند، بلکه قصدش این باشد که پولی در حساب داشته باشد، گرچه می‌داند بعداً وام خواهد گرفت.
آیت الله وحید و آیت الله سیستانی: این شرط جایز نیست و با این شرط قرض ربوی می‌شود.

منبع: راز ماندگاری
خبر مرتبط: رئیس بانک مرکزی: جلوی وام های مشروط به سپرده گذاری را می گیریم