فهمیدن اینکه تنها حرکت مهم هست، حتی اگر مقصدی در کار نباشد یا مقصد دست یافتنی نباشد، و یقین به آن، تنها برای کمتر از یک درصد مردم قابل درک است و عمل به آن برای یک درصد از آن یک درصد و فهمیدن اینکه نفس حرکت مقدس است و باید هدف باشد و رسیدن به مقصد شایسته هدف بودن نیست شاید برای یک درصد از آن یک درصد هم قابل درک نباشد، با این اوصاف چگونه باید از مردم توقع حرکت داشت، جز در حالتی که مقاصد سهل الوصول باشند؟!؟