امروز که اومدم سراغ وبلاگ دیدم حدودا ۱۵ روز میشه که چیزی ننوشتم، داشتم فکر می کردم که دیگه اسم وبلاگ رو عوض کنم و به جای نوشته‌های شبانه بزارم، نانوشته‌های شبانه!
تو این مدت، هر شب یه عالمه حرف برای نوشتن داشتم اما نمی‌دونم چرا نشد بنویسم، شاید هم یه حکمتی داشته. به هر حال خوب که فکر کردم دیدم نانوشته‌هام رو که نمی‌تونم بنویسم، برای همین همون اسم نوشته های شبانه رو می‌زارم بمونه!
ان شاء الله چیزهایی که باید نوشته بشن رو می نویسم و نمی زارم نوشته‌های شبانه تبدیل به نانوشته‌ها بشن، تا خدا چی بخواد، به قول مایلی کهن «یا رب نظر تو برنگردد»!
منتظر نوشته های بعدی باشین!