جلسه اول برنامه پلاک ۹۰ روز چهارشنبه مورخ ۷ اردیبهشت ۱۳۹۰ تو محل تالار پیامبر اعظم (ص)‌ دانشگاه اصفهان برگزار شد. سخنران این برنامه دکتر مطیع و موضوع سخنرانی دین‌داری حداقلی(آسان) و دینداری حداکثری(سخت) بود. این موضوع اون طور که از بحث‌های آخر جلسه مشخص شد نوعی دید و نگاه به مساله دینداری هست که توسط خود دکتر مطیع ارائه شده، البته نه اینکه هیچ مبنایی نداشته باشه ولی با این عنوان ایشون این بحث رو مطرح کردند.
سخنرانی با بیان یک سیر تاریخی و بیان اینکه در هر عصر دین‌داری چه شرایطی داشته شروع شد. در صدر اسلام و در شهر مدینه دین‌داری حداقلی بوده، با این معنی که فردی که دستورات فردی دین رو انجام می‌داده مثلا روزه می‌گرفته، نماز می‌خونده، خمس و زکات و می‌داده و … یک فرد دین‌دار بوده، فردی که خوابش  عبادت محسوب می‌شه و اگه تو بستر خواب از دنیا بره شهید محسوب میشه! در ورایات در مورد این سال‌ها داریم که اتقوا الله و ان قل (تقوای الهی داشته باشید هر چقدر که کم باشد) بعد از گذشت حدود ده سال و رحلت پیامبر و در ماجرای ثقیفه آزمون بزرگی برای اهل مدینه برگزار میشه، اینجا دینداری حداکثری میشه،‌ یا باید ولایت علی رو پذیرفت و یا بی تفاوت از کنارش گذشت، اینجا دیگه حالت سومی نیست، یا دین‌داری یا دین نداری، تو این آزمون فقط ۷ نفر (۳ یا ۵ یا ۷ نفر) پذیرفته می‌شند و تمام اهل مدینه به جز این ۷ نفر در این آزمون رد می‌شند! این جا دین‌داری به این صورت بیان شده اتقوا الله حق تقاته. بعد از این ماجرا و مرتد شدن همه اهل مدینه به جز اون هفت نفر، دوباره دین‌داری در دوران حکومت خلفا حداقلی می‌شه و ۵۰ سال این موضوع ادامه پیدا می‌کنه تا زمان وقوع واقعه کربلا و برگزاری یه آزمون دینداری حداکثری دیگه. اینجا آزمون محدود به اهل عراق و حجاز بوده و باز بعد از امام به جز تعداد اندکی (۳ یا ۵ یا ۷ نفر) همه مرتد می‌شند.
در واقع در یک نگاه دیگه دین‌داری حداقلی زمانی هست که می‌شه دین داشت و زندگی کرد،‌ اما دین‌داری حداکثری زمانی هست که یا باید دین داشت یا زندگی کرد. بعد از وقوع واقعه کربلا دوباره دین‌داری حداقلی میشه تا زمانی که ظهور آقا امام زمان (عج) رخ بده. اینجا سوالی که از سوی حاضرین مطرح بود این بود که این همه روایات هست که دینداری در زمان غیبت سخت هست و ما خودمون هم تجربه می‌کنیم مشکلات دین‌داری رو پس چطور شما می‌گید که دین‌داری حداقلی هست در زمان غیبت؟ که آقای دکتر جواب دادن که شاید باید عنوان رو اصلاح کرد و گفت دین‌داری ظاهرا حداکثری و دین‌داری ظاهرا حداقلی اما در واقع منظور ایشون این بود که زاویه دید مساله چیز دیگه‌ای هست. ایشون هم قبول داشتند که روایات زیادی در مورد سختی دینداری در عصر غیبت هست اما این موضوع با اینکه یا باید دین داشته باشی یا زندگی کنی دو تا موضوع مجزا هستند و این موضوع فقط وقتی رخ می‌ده که حق و باطل رو به روی هم به صورت رسمی قرار می‌گیرند و چه بسا که جنگ و خونریزی هم رخ می‌ده و شرایط هم طوری هست که یا باید زندگی رو انتخاب کنی یا اینکه جونت رو کف دستت بگیری و برای دفاع از حق اقدام کنی.
مساله بعدی این بود که ما وظیفه‌مون در زمان دین‌داری حداقلی این هست که خودمون رو برای زمان دین‌داری حداکثری آماده کنیم، مردم در دوران دینداری حداقلی بعد از پیامبر خودشون رو برای دینداری حداکثری قیام امام حسین (ع)‌ آماده نکردند و ما هم اگه الان خودمون رو آماده نکنیم ما هم در زمان ظهور امام زمان (عج) مشخص نیست که بتونیم از آزمون دینداری سر بلند بیرون بیایم. سومین آزمون دین‌داری بر خلاف دو آزمون قبلی که یک شهر یا یک منطقه رو پوشش می‌دادند کل جهان رو پوشش میده و از آزمون‌های قبلی سخت‌تر هست و نیاز به آمادگی داره.
برای کسب آمادگی سه تا راه پیشنهاد شد یا شاید بگم که کسب و حفظ آمادگی سه تا جنبه داره: ۱- کسب سواد، علم و بینش ع ۲- زنده نگه‌داشتن یاد عاشورا (آتش) ۳- تقیه (خاکستر روی آتش). اینجا دکتر توضیح دادند که زیارت عاشورا هر سه جنبه آمادگی رو در بر داره و در مورد زیارت عاشورا و همین طور کربلا رفتن نکات مختلفی رو بیان کردند، یکی از نکاتی که گفتند در این خصوص بود که هر هزینه‌ای که برای کربلا رفتن بشه از دارایی انسان کم نمیشه و این مورد رو بیان کردند که خودشون تجربه کردند. مواردی هم مطرح شد در این خصوص که با وجود افراد نیازمند در اطراف ما و … بحث زیارت رفتن منتفی نمیشه و هر کاری باید در جای خودش انجام بشه و تاثیرات مثبت خودش رو داره. دکتر مطیع گفتند که مثل این می‌مونه که ما یک سری فایل تو وجودمون داریم که باز نیستند و یک چیز‌هایی رو نمی‌فهمیم و تو این سفرهای زیارتی هست که این فایل‌ها باز میشه و ما دید متفاوتی پیدا می‌کنیم و … . قرار هست فایل صوتی سخنرانی هر جلسه روی وبلاگ پلاک ۹۰ قرار بگیره، اگه این اتفاق افتاد فایل رو براتون میزارم که اگه علاقه مند بودید اصل سخنرانی رو گوش بدین و به گزارش خلاصه من اکتفا نکنید.