خیلی حرفای مختلفی بود این چند روز که می خواستم بنویسم اما مطابق معمول نشد! الانم نمیدونم چطور شد که دارم مینویسم! بگذریم! یکی از چیزایی که می خواستم در موردش بنویسم لذت گوش دادن آهنگ خریداری شده نسبت به آهنگ خریداری نشده هست! البته به نظر خنده دار میاد اما خوب فرق میکنه! حداقل برا من که فرق میکنه!
این دو تا آلبوم اخیر محسن چاووشی رو زیاد گوش کردم هر چند به نظرم ایرادهای نسبتا زیادی هم بهشون وارد هست اما خوب زیبایی خودشون رو هم دارن.

تو این آلبوم پرچ سفید به طور خاص تیکه شعرهایی هست که خیلی دوست شون دارم, مثل اینا:

دوست داشتن یا عشق؟ دوست دارمت با عشق! / عشق من به دوست داشتن قابل تصور نیست!!

واسه پرچم سه رنگ زیر پرچ سفید / من هنوز معتقدم باز باید جنگید!

عمر زندگی کوتاس مثل شعله‌ی کبریت / عمر هر چی غیر از عشق مثل عمر کوتاهه!
همسفر شدن مثل دربه در شدن خوبه! / پس قدم بزن با من بین راه و بی راهه!!

موندن و رفتنت دیگه فرقی نداره واسه من! / اره رو چون فرو کنی، چه درکشی چه تو کنی!!

قطار رد شد و رفت، مسافرا موندن / مسافرا که برن قطار می مونه!!!

از دوستی پر من، از دوست دلخور من/ آجر به آجر من، من پشت دیوارم!!

و ….