هیچ براتون پیش‌اومده که از یه رفتار  یه نفر ناراحت بشین و از همون رفتار از یه نفر دیگه نه؟ منظورم ناراحتی دلی هست نه ناراحتی منطقی و استدلالی! یعنی از اینکه یه نفر یک کاری می‌کنه برنجید ولی همون کار رو خیلی‌های دیگه می‌کنن و نمی‌رنجید، اصلا هم با استدلال نیست که اون یکی این‌کار رو کرد نمی‌فهمید این می‌فهمه یا … . این جور مواقع چی فکر می‌کنید؟
به نظرتون ممکنه به خاطر نیت افراد باشه؟ یعنی نیت هر کس تو اثری که کارش روی ما می‌گذاره اثر داشته باشه؟ نظرتون چیه؟