تو این یکی دو روز تعطیلی آخر ماه رمضون به خواست عیال گفتیم بزنیم به جاده و یه چرخی بزنیم تو مناطق یه کم خوش آب و هوا تر ایران و از شهرکرد و چلگرد و … سر در آوردیم. تو مسیر رفت و برگشت گاها اتفاقاتی افتاد که کمی تا قسمتی ذهنم رو به خودش مشغول کرد …
۱- قدح از دست ما افتاد و نشکست، نگه دارنده اش نیکو نگه داشت وگرنه صد قدح نفتاده بکشست! یکی دو بار نزدیک بود تو سبقت گرفتن تو این جاده های دو طرفه کار دست خودمون بدیم اما خوب خدا رو شکر طوری نشد. خدا خیلی هوامون رو داشت
۲- یه مقدار صحبت داشتیم سر سرعت و نحوه رانندگی و رفتن با جمع یا سریع تر و کندتر یا مثلا سر اینکه نور بالای ماشین ها مقابل منو کلافه می‌کرد و … . خیلی فکر کردم! راننده و افرادی که تو ماشین هستن به سمت مقصد مشترکی در حرکت هستن،‌ مواردی هست که به همه مربوط میشه، مثلا اینکه صدای ضبط بلند باشه یا کم یا اینکه چی پخش کنه یا حتی اینکه خاموش باشه یا روشن یا مثلا روشن بودن کولر و … اینا رو میتونن در تعامل با هم حل و فصل کنن و چه بسا که راننده بعضی از اینا رو کلا واگذار کنه به یکی دیگه از افراد داخل ماشین تا هم تقسیم کار بشه و هم حواسش بهتر به رانندگی باشه. طبیعتا همه متوجه این مسائل میشن مثلا می فهمن که تو ماشین گرم هست و نیاز هست کولر روشن بشه یا اینکه صدای ضبط بلند هست یا کم هست و …
باز مثلا در خصوص سرعت رانندگی هم ممکن هست بقیه نظر بدن و جمع بندی بشه و …
اما در خصوص خود رانندگی! راننده وظیفه داره طوری رانندگی کنه که هم خودش و هم دیگران اذیت نشن، راننده ای که تو نور شب نمیتونه رانندگی کنه باید یا بره عینک مخصوص بگیره یا طوری برنامه ریزی کنه که شب رانندگی نکنه، یا راننده باید قبل از نشستن پشت فرمون به قدر کافی تو روزهای قبلش استراحت کرده باشه و یهو با کلی خستگی نیاد بشینه پشت فرمون و خوابش ببره و …! خلاصه! نمیدونم دارم درست مثال میزنم یا نه ولی کلا میخوام بگم که مسائل دو دسته هستن مسائلی که مربوط به همه میشن و مسائلی که به واسطه راننده مربوط به همه میشن. یعنی یه سری مسائل هست که راننده چون فرمون دستش هست و هر کاری بکنه آسیب یا نفعش به همه میرسه باید راننده حل کنه. باز منظورم این نیست که مسائل دوم رو بقیه نباید نظر بدن یا نظرشون مهم نیست، میخوام بگم راننده اولین وظیفه اش این هست که حواسش به این مسائل باشه چون ممکن هست بقیه اصلا متوجه این مسائل نشن و اگه راننده هم حواسش به این مسائل نباشه برای همه ممکن هست اتفاق بدی بیفته که صد درصد راننده مقصر هست.
حالا تو زندگی خانوادگی هم میشه همین طوری به مسئله نگاه کرد، هر خونواده یه راننده داره و تعدادی سرنشین، البته به نوعی هم دو تا راننده داره، نمیخوام بحث های حاشیه ای بکنم،‌ هدفم این هست که بگم به این فکر فرو رفتم که چه تو رانندگی و چه تو زندگی خانوادگی مسائلی رو باید حل کنم و اجازه ندارم از این مسائل غافل بشم ….
البته این مساله هم جالب هست که رانندگی آموزشگاه و گواهینامه می‌خواد اما رانندگی زندگی آموزشگاه و گواهینامه نمی‌خواد!!!!
۳- شاید بعدا تکمیل کنم این نوشته رو، شایدم تو مطالب دیگه ای نوشتم بقیه مطالبی که تو ذهنم هست، هنوز نقشه مشخصی از این موارد تو ذهنم شکل نگرفته و موارد مختلفی تو ذهنم دارن با هم کشتی میگیرن!