چند شب هست که هر چی می‌خوام بنویسم یه مشکلی پیش میاد،‌ مثلا همین دیشب به خاطر مسدود شدن گوگل از IP های ایران، و چون سرور تو ایران بود و سایت من هم چند تا افزونه داشت که تلاش میکردن با گوگل داده رد و بدل کنند، سایت بالا نمی‌اومد و مشکلاتی ایجاد شده بود که کلی وقتم گرفته شد و فقط تونستم یه مطلب تو موسیقی بنویسم … بگذریم .
امشب یه حرفی رو میخوام خیلی خلاصه بزنم! یادم میاد دبیرستان که بودیم یه معلم عربی داشتیم،‌می‌گفت من نماز که می‌خونم هی حواسم میره پیش صرف و نحو قسمت‌های مختلف و اصلا نمی‌فهمم چی می‌خونم! حالا منم رو گوشی یا سیستم بازی که میکنم، ذهنم همه‌اش ذهنم درگیر این میشه که از این بازی میشه این درس رو گرفت از اون بازی اون درس رو … !
مثلا یه موقعی field-runner بازی می‌کردم مدام به این فکر میکردم که تو این بازی اگه موقع چیدن موانع از pause کردن بازی استفاده کنی بهتر نتیجه می‌گیری ولی تو مبارزه‌های زندگی یه جورایی انگاز دکمه pause نیست و باید همین‌طوری مدام در حال مبارزه باشی …
جدیدا یه بازی رو بازی میکنم به نام Dominate یا سلطه که باید در یک تعداد حرکت محدود همه صفحه رو به یک رنگ در بیاری و در هر حرکت با انتخاب یک رنگ خونه‌های مجاور که دارای اون رنگ باشن به منطقه فعلی می‌چسبند و … . خیلی دقت کردم اینکه بدونی چند تا حرکت مونده و بر اون اساس رنگ رو انتخاب کنی هم می‌تونه تاثیر مثبت داشته باشه و هم منفی. یه وقتایی که نیگاه نمی‌کنی که چند تا حرکت مونده و بازی میکنی می‌بازی و بعد که فکرش رو میکنی می‌بینی انتخاب‌های بهتری بود که منجر به باخت نشه و یه وقت‌هایی هم اگه اصلا حواست نباشه که چند تا حرکت هست و خیلی نامنظم و تصادفی بازی کنی نتیجه بهتری می‌گیری.
حالا تو زندگی واقعی هم هر دو حالت هست، یه وقتایی باید بی خیال شرایط و این حرفا بشی و دلو بزنی به دریا و بازی کنی! یه وقتایی هم کاملا باید حواست باشه که تو چه شرایطی هستی و کاملا منطبق بر شرایط تصمیم‌بگیری… نکته خیلی مهم این هست که بتونی هر بار تشخیص بدی الان کجا هستی و باید شرایط رو چقدر تو انتخاب‌هات دخالت بدی …
الان تقریبا یه انتخابی پیش روم هست که نمی‌تونم بفهمم باید بر اساس کدوم حالت عمل کنم ….