خانه > موسیقی, نوشته‌های شبانه! > ما را که تو منظوری خاطر نرود جایی …

ما را که تو منظوری خاطر نرود جایی …

آوازهای شجریان (به ویژه قدیمی‌هاش رو) و شعرهای سعدی رو خیلی دوست دارم، حالا دیگه ترکیب این دو با هم غوغا میکنه! اونم تو حال و هوای الان من …

هر کس به تماشایی رفته‌ست به صحرایی / ما را که تو منظوری خاطر نرود جایی
یا چشم نمی‌بیند یا راه نمی‌داند / هر کو به وجود خود دارد ز تو پروایی
دیوانه‌ی عشقت را جایی نظر افتاده‌ست / کان جا نتواند رفت اندیشه‌ی دانایی
امّید تو بیرون برد از دل همه امّیدی / سودای تو خالی کرد از سر همه سودایی
زیبا ننماید سرو اندر نظر عقلش / آن کش نظری باشد با قامت زیبایی
گویند رفیقانم در عشق چه سر داری / گویم که سری دارم درباخته در پایی
زنهار نمی‌خواهم کز کشتن امانم ده / تا سیرترت بینم یک لحظه مدارایی
در پارس که تا بوده‌ست از ولوله آسوده‌ست / بیم است که برخیزد از حسن تو غوغایی
من دست نخواهم برد الّا به سر زلفت / گر دسترسی باشد یک روز به یغمایی
گویند تمنّایی از دوست بکن سعدی / جز دوست نخواهم کرد از دوست تمنّایی

دانلود آواز شجریان از آلبوم پیوند مهر
دانلود تیتراژ سریال پشت کوه های بلند

  1. aa
    ۸ تیر ۱۳۹۱ در ۱۰:۳۳ | #1

    سلام
    همینطوره یه وقتایی متناسب با حس وحال آدم یه سری اشعار و متن ها و آوازها واقعا دلنشینه من به نوبه خودم خیلی ذوق میکنم وقتی میبینم کسانی به خصوص قشر جوان برا این جور چیزا ارزش و اهمیت قائلند و علاقه مندی نشون میدن چون معتقدم باید بیشتر به این سمت و سوها حرکت کنیم ودر حفظ یه سری گنجینه های ادبی و هنری و ارزشی محکمتر قدم برداریم این که شما گفتید اشعار سعدی با آواز شجریان ( و شاید امثال شجریا ن و خوانندگان سنتی و متعهد و قدیم ایران ) اگه ترکیب بشه دیگه غوغا میشه من خواستم یه چیزدیگه هم به این ترکیب شما اضافه کنم ( البته با اجازه شما) که دیگه یه چاشنی بشه از اون چاشنی خوشمزه ها و اون این که در حین شنیدن این قبیل آوازها غرق کار خوشنویسی بشی نمیشه وصفش کرد معرکه اس …

  2. مژده
    ۹ تیر ۱۳۹۱ در ۱۵:۵۷ | #2

    خیلی خوشکل بود خوشم اومد ازش

  1. بدون بازتاب